تبلیغات
بارانی باید ...تاكه رنگین كمانی برآید - من و ماه
 
بارانی باید ...تاكه رنگین كمانی برآید
چهارشنبه 7 آبان 1393 :: نویسنده : Tarsa

یکبار دیگر...مانند هر سال دیگر. محرم الحرام بازآمد؛ و باز شروع شد موجی فراگیر از اشک ها و داغ ها و سینه های سوخته...جادوی هوای این ماه مشابه رمضان است.با این تفاوت که ماه رمضان عزای خودت را می گیری و محرم عزای امامت را...

اما عزا تا به کی؟گریه و ناله و شیون و سینه سرخ کردن و سر شکافتن و وا حسینا و واابوالفضلا  و امان از دل زینب و باز این چه شورش است تا به کی...؟

راستش را بگو،هیچ تا به حال نشسته ای و اندیشیده ای که اصلا چرا این همه به خودت فشار می آوری که ذره ای چشم هایت نمناک شوند و به زور دلت بسوزد؟مگر این سوختن دل چه فایده ای دارد...اصلا برای چه کسی این همه خودت را به زحمت می اندازی؟اصلا امامت را می شناسی؟ امامت1 را، چه طور...؟

نقل زیبایی دارد شریعتی:" امام حسین(ع) بیشتر از آب تشنه ی لبیک بود.حیف که به جای افکارش،زخم های تنش را نشانمان دادند."

خرده نگیر...عادت کرده ای هر حرف حقی که می شنوی خرده بگیری.از جانت کم می شود اگر این یک بار را به جای سینه زدن،ذهن بزنی؟یا عزرائیل به سراغت خواهد آمد اگر به جای آب گریستن،خون بگریی؟ آیا واقعا این قدر ضروریست که به این تکیه و آن حسینیه و آن یکی مهدیه و فلان مسجد و امثالهم بروی و هی حنجره بتراشی و سینه بخراشی و ضجه بزنی؟بدتر از تو...سرمی شکافند و سینه می درند!به خدا قسم اینان همان فرزندان و نوادگان یزید و عمربن سعد و شمرند...همان ها که با قمه و شمشیر و دشنه به جان خویشتن و به جان دین خویش می افتند و مانند کفتار های گرسنه دیدگان خود را پر از شهوت خون می کنند...

امان،امان، بارالها...از این جهل،از این عقب افتادگی...از این تحجر و مقدس نمایی...

تــــــو بگــــــــو!

آیا حسین(ع) راضی است؟

تو خودت را می کوبی...می شکنی...زخم می زنی...

از آن بدتر به ریا و به نفاق از چشم های پر گناهت باران اجباری می بارانی!

از آن هم بدتر در خانه عاقلی و در خیابان جاهل...

اما آیا حسیـــن(ع) راضی است؟

به خدا به خودت و افکارت و اعمالت ذره ای بیندیشی نه آسمان فلک می شکافد و نه زمین دهان باز می کند.

بشـــــــر!

به خودت بیا.

پ.ن: نه،اشتباه نکن.نگفتم صداقتت را،صمیمیتت را،حبّت را...نشان نده.نگفتم اشک نریز.نگفتم عزاداری نکن.نه...فقط خواستم بگویم عزاداری با اعتقاد و باور عزاداری ست.همین و بس.

1.منظور از امامت اول امام حسین(ع)---> (امام تو) و منظور از دومی مقام امامت است.





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

کد هدایت به بالا